Na 398 posts, 1496 lieve replies van lezers, ben ik weblog meer dan zat.
Grote problemen om in te loggen, onoverzichtelijk blog geworden en daardoor heb ik besloten om naar een ander te gaan.
Mocht ik dit op mijn blog krijgen…ik zou het heel fijn vinden als de lezers die hier kijken om overons leven in Canada te lezen…mij willen opzoeken bij blogger.
Hier kun je mij vinden.
http://appletreeacres.blogspot.com/
Hopelijk tot ziens
Astrid
Nou ja ik ben niet echt weggeweest, het was mijn blog die ineens verdween.
Al maanden geleden kregen wij bericht dat weblog zou gaan verhuizen en alles zou nog mooier en beter worden.
Ik heb altijd een beetje moeite met die verplichte verandering..net als een verbeterd wasmiddel..waarom als het goed was?
Maar net als met de vernieuwde wasmiddel, ik kon het niet tegenhouden.
Het was niet de bedoeling dat we helemaal zouden verdwijnen, maar iets ging er fout.
Net op een moment dat er heel wat te delen/vertellen was.
Ik denk dat ik maar gewoon een paar postings maak met verhaaltjes die ik niet kwijt kon op het moment van.
Een was toch wel een heel verdrietige, op 16 September (ned tijd) kregen wij wederom een verdrietig telefoontje, net als bijna een jaar geleden.
Dit keer was het met de mededeling dat Jos zijn vader was overleden…na een zeer pijnlijk ziekbed, heeft hij de stijd opxa0 moet geven en is vredig ingeslapen.
We zullen zijn aandacht, belangstelling, (want dat heeft hij tot de laatste week opgebracht, belangstelling voor ons leven in Canada), zijn grote kennis over tuinieren, wijn maken missen.
Hij is 91 jaar geworden.
Jos en Laurens zitten nu in Nederland…en Laurens zorgde nog even voor wat spanning voor vertrek, dat zal mijn volgende post zijn.
Vorig jaar door alle regen en een algehele waardeloze zomer, was het met de groententuin droevig gesteld, dit jaar?? heel veel beter.
Alles groeit als een bezetene en de vriezer raakt al aardig vol met bieten, bonen, wortelen etc. het weggeven is al begonnen.
Hier gaan deze week oa courgettes en bonen naar buren en vrienden, andere producten komen dan weer terug.
Laurens nam een bak met kersen mee van zijn zomerbaantje, die ik omgezet heb in 3 flessen, kersenranja.
(Op zo'n manier kan hij er zelf het meeste van proeven.)
Voor anderen misschien een hoog kneuterig gehalte, maar ik kan zo genieten van het ruilen/delen van de oogst, mijn buurvrouw had mijn hulp nodig om van haar waren af te komen, zo vroeg ze of ik op een dag dat zij wegmoest, ik haar frambozen wilde plukken (en mee naar huis nemen)
Nu hebben we zelf frambozen, maar nog zo'n jonge aanplant (en meer dan een kopje frambozen kon ik niet plukken.), dat ik tegen zo'n smakelijk aanbod geen nee kon zeggen.
Samen met schoonzus ben ik gaan plukken en we kwamen thuis met een hele hoeveelheid frambozen, 2 bakplaten gingen gelijk in de vriezer om de volgende dag, eenmaal diepgevroren, in zakken te doen voor "later".
Vervolgens een hoeveelheid gebruikt om frambozen azijn van te maken.
Natuurlijk ging een flinke portie frambozen gelijk onze mond in…maar ik heb er ook dit frambozen toetje van gemaakt.
Hier ben ik weer, ja we zijn al een paar dagen terug, maar ik heb het druk met de tuin en Jos zijn zus is hier nog en moeten we uiteraard winkelen.
Vorige week Woensdag vertrokken we al vroeg richting Calgary, hadden we in Saskatchewan al weken mooi weer, het werd slechter en slechter hoe dichter we bij Calgary kwamen.
De temperatuur was ook om te huilen, aangezien we aan tussen de 25 en 30 gewend geraakt waren.
Vervolgens verdween de zon helemaal en kwam de regen met bakken de lucht uit.
Eenmaal in Calgary waar we Jos zijn zus van het vliegveld zouden halen, was het zo erg, dat met die regen en de onweer, niet alleen de koffers niet uit het vliegtuig gehaald werden, ook de pagagiers mochten het vliegtuig niet verlaten.
Na 2.5 uur wachten, werden dan uiteindelijk toch koffers en (schoon)zus vrijgelaten…snel naar de B&B waar ze al op ons zaten te wachten.
De volgende dag, brak zowaar de zon door, voor vertrek door naar British Columbia lekker even gewandeld langs de Bow River.
Daarna via Banff en Jasper (waar onze jongens op ons stonden te wachten, doorgereden naar McBride waar de familie reunie plaatsvond.
Het slechte weer kon ons niet deren..binnen was het als vanouds gezellig.
Nog even een berg opgereden, maar ook die stond met zijn toppen in de (regen) wolken, houden bergen je uitzicht al tegen..nu hielp zelfs naar boven kijken niet 
Onderweg tegengekomen; een bruine beer, zwarte beer, moose, herten enz, maar die hebben we in Sk ook, het was de berggeit die ik zo graag wilde zien.
Op weg naar huis dacht ik hem/haar dan eindelijk te spotten…..
Alleen nu zeggen de kenners dat dit een bergschaap is…heb ik dat.
Gelukkig waren we op weg naar huis waar mijn eigen geiten, al het andere vee en aangename temperaturen op ons stonden te wachten…oh en een volle groententuin…hup aan het werk dus.
We zitten niet stil hoor, al is het stilletjes.
De stallen zijn schoon, voer voor de kippen gemalen en gemixed.
Koe is op vakantie….de stier hier was geen succes, hij bleef over de omheining springen en wij er weer achteraan.
Hopelijk is ze al gedekt, maar om op safe te spelen, blijft ze de rest van de zomer bij vrienden in het weiland staan.
Ons konijn zit in zijn nieuwe onderkomen, paarden zijn verhuisd naar het weiland voor, dichter bij de stal, de honden en poezen brokken zijn aangevuld.
Onkruid in de tuin is gewied….en de dieren/huis oppasser is aangekomen….kortom…we zijn er klaar voor.
We gaan een weekje op vakantie, de familie reunie is er weer en die willen we niet missen, dit keer in British Columbia.
De wekker staat op 5 uur…we willen Jos zijn zus van het vliegveld in Calgary halen, vandaar dat we lekker vroeg vertrekken.
Kortom tot volgende week.
Dit is een beschrijving van het slachten van mijn vleeskippen, geen bloederige foto's maar als je er ook niet over lezen wilt, deze keer maar niet lezen dan.
Naast mijn kippen die ik heb voor de eitjes…heb ik ook kippen voor zomaar.
Daar vallen mijn Aurecana's onder, mijn zwart wit gespikkelde die hier uit de broedmachine gekomen is..en mijn Barnevelders.
Maar ik heb dit jaar voor het eerst, ook de zg Cornish X, dat zijn kippen speciaal gekweekt om te slachten, ze groeien erg hard (nee geen groeihormoontjes) en zijn al na 8 weken "rijp" voor de slacht.
Die 8 weken waren de eerste week van Juli al om, maar het is toch altijd even passen om een datum te prikken die iedereen schikt.
Afgelopen Maandag was de dag……..hoe ging het in zijn werk.
We waren net een klein fabriekje…de mannen zorgden ervoor dat de kippen gedood werden, ik zal daar geen foto van laten zien…en ja ze konden het niet laten, de kippen renden letterlijk rond als een kip zonder kop.
Als er zo'n 5 kippen klaar/dood en uitgebloed lagen, dompelde Jos ze onder in heet, maar niet kokend water.
Dit is een methode om de veren lekker los te maken.
Hierna gingen ze naar binnen in de schuur, waar de kippenplukker klaar stond.
Afgelopen Mei hadden we deze op een veilig gekocht, nou die heeft zijn diensten echt wel bewezen…tijdsbesparend machientje.
Waren ze eenmaal zo kaal als een geplukte kip…kwamen ze op de tafel, waar de buurvrouw en ik op ze zaten te wachten.
Hier begon het schoonmaken, ik zal bloederige foto's laten zien, maar je maakt dus eerste een snee bij de keel, daar haal je de luchtpijp en de voerzak eruit.
Dan ga je naar de "bottom" en snij je daar voorzichtig de boel los…voorzichtig je wilt geen darmen opensnijden…dat is pas echt goor.
Maarten was een 1e keer slachter, dus hebben we even haarfijn uitgelegd wat alles was waar alles zat.
Stevige maag die jongen..dus dat ging allemaal prima.
Als de kip helemaal ontdaan is van ingewanden..en de pootjes ter hoogte van de knie, afgesneden zijn, gaan ze in een bak met zout water.
Dit zout ontrekt het laatste bloed uit de kip, nadat alle kippen gedaan waren, begint het wassen.
En dat is letterlijk wassen..met een beetje zeep en een doekje, maak je de kippetjes keurig schoon,nog een keertje extra checken, je komt nog wel eens een longetje of luchtpijp tegen.
Nou en na 2 x wassen, gaan ze dan in de zakken en op wintersport in de diepvries.
De buurvrouw nam haar kippetjes mee en de mensen die besteld hadden konden ze op komen halen.
35 kippen in totaal, we begonnen om 8 uur en om half 2 was alles schoon en opgeruimd en ging de laatste kip, gewogen en wel de diepvries in.
Gek eingelijk je bent nu al bezig om de wintervoorraad aan te leggen, terwijl we flinke warme dagen gehad hebben en je echt nog niet aan de winter denkt.
Gelukkig is de tuin nog niet zo ver..wat inhoud dat winter nog wel even weg is….gelukkig.
Elk jaar hebben wij hier dorpsfeesten, nu is dat niets unieks natuurlijk, volgens mij is dat overal, ook in Nederland.
Voor de een misschien oubolling, maar wij kunnen echt genieten van dit volksvermaak op kleine schaal.
Op Vrijdag begon het met een lunch, hamburgers, hotdogs en patat.
Gemaakt door de lokale vrijwillige brandweer als een fund raiser, dus om voor hen wat extra geld in het laatje te brengen.
s' Avonds was er een avondje softbal spelen, met lokale special voor dit weekend gemaakte teams.
Daarbij is dan een zg beergarden (biertuin) waar alcohol geschonken wordt en waar geen kinderen beneden de 19 inmogen.
Gevolg een 14 jarige jongen breekt zijn enkel omdat hij over de omheining heen wilde klimmen (nee dat was niet onze zoon )
Op Zaterdagmorgen stond een parade op het programma, van 4H was er ook een kar, die Jos zou trekken dus al vroeg uit de veren, dieren verzorgen, auto nog even wassen en op pad.
Nu is een parade hier een groot snoepfestijn elke auto/groep in de parade deelt iets uit, wij als 4H gaven van die invries ijsjes.
Iedereen in het dorp die maar iets had van een bedrijfje deed mee.
Dus hadden we kleine karretjes.
Hadden we grotere wagens, dit is de wagen van de sociale werkplaats in het dorp.
En deze van een varkens mesterij in de buurt.
Waren er huifkarren….uh karretjes.
Konden de lokale banken ook niet achterblijven, hier is er een.
Uiteraard doen old timers het ook altijd goed in een optocht.
Tja en dan helemaal achteraan, 4H met kar
Met daarachter de ruiters.
Al deze foto's zijn gemaakt voor vertrek, omdat wij zelf meereden.
Daarna was er weer een lunch..dit keer om de lokale (ijs)hockey club te sponsoren.
In de middag stonden er grasmaaier races op het programma, de messen eraf en crossen maar.
Het leukste natuurlijk als er mensen de bosjes invliegen…maar ze beginnen met keurige rondjes zoals op de foto.
Daarna als afsluiter een auto rodeo, botsauto's in het echt.
De avond bestond uit een streetdance, ofwel een openlucht dansavond met een band.
Uiteraard mag vuurwerk dan niet ontbreken.
Het lijkt misschien voor anderen niets, maar hier is het echt een sociale gebeurtenis en wij kunnen er echt van genieten.
Gezellig met vrienden en kenissen lol maken en ontspannen.
Vandaag (Zondag) hebben we weer een feest, een Gouden (50jr) bruiloft…van de vorige eigenaren van onze farm. Inmiddels hebben ze ons geadopteerd.
Dan over 3 weken is Wakaw in de feeststemming, daar zijn we niet bij omdat we een familie reunie hebben in British Columbia…. kortom we feesten wat af deze maand.
Alles gaat hier zijn gangetje, gewoon lekker genieten.
Na het afgelopen jaar waar zo'n beetje alles tegenzat vwb klussen en opknappen, lijkt het nu allemaal te gaan lukken.
Een van de dingen die hoog op het lijstje stonden is van de week gerealiseerd.
Het deck, wat we aan de achterkant van ons huis wilden.
Dinsdag werd al het hout bezorgt en Woensdag kwam een kennis helpen.
Dat schoot lekker op, ikzelf was die dag op cursus en toen ik thuiskwam waren ze al een flink eind opgeschoten.
Donderdag was iedereen druk met andere zaken en ook Vrijdag niets gedaan, het was Canadaday (Canadese koninginne dag zeg maar) en zijn we gezellig naar Saskatoon gegaan.
Nu is het zo dat toch wel bijna alle winkels openzijn en zo kwam het dat we tegen een leuke tuinset aanliepen.
Van onze tuinset ooit meegenomen uit Nederland hebben we alleen nog een gammele tuinbank over, dus het werd wel eens tijd voor wat anders.
Zaterdag hebben Jos en Maarten het deck afgemaakt.
Terwijl zij bezig waren met het deck, ging ik gezellig lunchen bij een vriendin en Laurens zette als verassing de tuinset in elkaar.
Toen nog de lampen installeren en het plaatje was af.
De rommel is nog niet helemaal opgeruimd, dat gaat het beste door een flink kampvuurtje te maken.
Onze "firepit" was iets verzakt en in elkaar gevallen, maar Jos en Laurens hadden dit projectje zo klaar.
En zo kwam het dat we op Zaterdagavond rond het vuur zaten.
Ik weet niet zeker maar het lijkt erop dat op deze foto de kartonnen doos van de tuinset in vlammen opgaat.
Om een idee te geven hoe het er nu uitziet met alle lampjes aan.
Zo dus en ik kan wel vertellen dat ik er heel erg blij mee ben.
Een tijdje geleden tijdens een telefoon gesprekje, vertelde mijn moeder over een vrouw bij haar op zwemmen, die een zoon had, die voor een jaar in Canada was, op een zg working holiday visum.
Omdat hij sfeer en land wilde proeven, hij vond het leuk om met grote machines te werken..en ik vertelde toen over een bedrijf hier in de buurt die gebouwen verhuizen.
We kwamen met elkaar in contact, hij belde met de "buildingmovers" het een kwam het ander…en zo kwam het dat hij 2,5 week geleden hier kwam kijken.
Beetje sneu was dat de movingbuilders, die toen hij nog in Alberta was, heel enthousiast waren en toen hij eenmaal hier was, het bedrijf niet thuis gaf.
Daardoor was hij eerst een paar dagen hier en hielp mij, ik wist niet wat mij overkwam…wat een luxe
We begonnen aan het stalletje waar de geiten de bok op visite hebben, waar nu de vleeskippen inmoesten.
Als we dat die dag toch eens af zouden krijgen….nou het kwam af en de grote stal waar de Neel stond voor de winter erbij.
Daardoor konden de geiten naar buiten, die stallen waren ook zo ineens schoon.
Sinds anderhalve week heeft hij een baan bij een kweker, maar in de avonduren is het gezellig en zijn hij en Jos om het huis in de weer.
En ik? ja ik moet hem happy houden….en dat probeer ik oa met een bordje "Nederlands/Canadees eten
Ja ik had het al gedacht, maar nu weet ik het zeker, ik ben verslaafd aan internet.
Ongevaarlijk, dus we doen er maar niets aan, maar wel erg frustrerend als je het niet hebt.
En dat was dus precies wat er aan de hand was de afgelopen week.
Al een tijdje was het erg traag en we werden er regelmatig uitgeknikkert, wat behoorlijk lastig is.
Dus de hulpdienst ingeschakelt, waar we steeds het zelfde antwoord kregen, "er staat een boom in de weg."
Nu zijn wij niet zo dat we alles wat anderen zeggen in twijfel trekken, maar wel bij deze opmerking.
Toen we nl 3 jaar geleden hier internet kregen, kon het alleen via een zg ontvanger op het dak via een toren die vlak bij het meer staat.
Diegene die de ontvanger toen op het dak zette, zei wel,ik hoop dat het werkt, anders heb je kans dat er een boom weg moet.
DAT heeft ze blijkbaar ook in onze gegevens gezet, want toen we vorig jaar ineens problemen kregenmet internet..was het antwoord steeds, er staat een boom in de weg.
Nou die boom stond er al die tijd al, dus we denken dat het wel meevalt….komt toch maar eens kijken.
Na anderhalve week kwam er iemand, die nog voor hij wist waar de ontvanger precies stond..gelijk begon te zeuren over de bomen.
Uiteindelijk kreeg hij het ding wel weer aan de praat…ondanks alle bomen die blijkbaar in de weg stonden.
En 2 weken geleden begon het weer, heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel traaaaaaaaaaaaaaaaaaaaag internet.
Toen begon het uitvallen weer en weer was het antwoord op ons bellen…Meneer Molendijk, u moet bomen weghalen.
Nu hebben de bomen hier meerdere funkties en een heel belangrijke is het maken van een natuurlijke sneeuw vanger.
DAT en aangezien bomen hier niet zo snel groeien ivm het klimaat als in Nederland, zijn wij niet happig op het kappen van/in de singel.
Waren we er nu van overtuigd dat het de bomen waren, zouden we om onze verslaving te voeden, echt wel een paar bomen hebben gekapt, maar we geloofden het niet.
Toen maar eens verder gaan kijken of er niet wat anders was…EN DAT WAS ER.
Nu hebben we een klein kastje, wat een soort van mobiele telefoon is, het ding zoekt steeds de cellphone toren op met de sterkste signalen, zodoende kunnen we zelfs onze laptoppies meenemen op vakantie, zolang we maar in Canada blijven.
Nou als dat geen luxe is.
Maar het prettigste is wel we hebben weer internet.
